Interview with Frank Agsteribbe

Dit weekend dirigeert u in Brussel Händel in openlucht, compleet met live vuurwerk. Kan zo een massaproject wel artistiek bevredigend zijn?

'Het gaat in zo een groots project niet in de eerste plaats om de muziek, maar wel om het totaalspektakel. Als klassieke uitvoerder moet je je echt niet te goed voelen om aan zo een projecten deel te nemen, integendeel.'

'Het is iets wat ik iedereen warm wil aanbevelen, zolang er een minimum aan kwaliteit mogelijk is. En het is meteen ook een unieke kans voor het ensemble B'Rock om muziek met een dergelijke grote bezetting te spelen. Aangezien Händel onze favoriete componist is, vond ik dit een kans die we niet mochten laten liggen.'

Ook het optreden in het Brusselse Centraal Station, tijdens het slot van het KlaraFestival, heeft een lage drempel.

'Dat klassieke muzikanten in een ivoren toren zouden leven, vind ik nonsens. Voor zeven euro kan je naar de Vlaamse Opera, zolang je maar tevreden bent met een plekje helemaal boven. Welk popconcert of welke voetbalwedstrijd kun je voor dat bedrag nog bijwonen? De drempel ligt dus al zeer laag, maar ik sta met hart en ziel achter dit project. Toevallige passanten die voor enkele minuten naar een barokorkest staan luisteren dat in een station speelt: schitterend gewoon. Als muzikant ben ik met plezier ook een beetje missionaris. Als je alleen maar speelt voor mensen die het allemaal al kennen, mis je toch iets, vind ik.'

U bent dus geen specialist, op zoek naar een hogere waarheid?

'Ik heb veel respect voor mensen die heel hun leven zoeken naar de meest historisch verantwoorde speelwijze op hun instrument, maar dat is mijn ding niet. Ik vind het belangrijker om de overbodige schotten tussen muzikale genres en stijlen te helpen ophalen. Zo werk ik met veel plezier mee aan een project van Jeugd & Muziek waarin muziek van Vivaldi in contact wordt gebracht met jazz. Wat er gaat uitkomen, weet ik nog niet, maar ik sluit niets uit.

Wat kunnen kenners van oude muziek bijbrengen aan jazzmuzikanten?

'Heel veel, geloof ik. In vergelijking met muzikanten die vooral het grote 19de- en 20ste-eeuwse repertoire spelen, zijn barokspecialisten minder rigide, ze komen veel makkelijker los van de partituur, die sowieso in de barok slechts een leidraad was.'

U combineert verschillende functies: klavecinist, componist, docent en steeds vaker ook dirigent. Hoe zit dat?

'Als dirigent heb ik vooral stage gelopen in het buitenland, want om hier aan de bak te komen, moet je je daar eerst bewijzen. Ik heb het geluk gehad te mogen rekenen op een uitzonderlijke mentor, de Britse dirigent Richard Armstrong.'

'Binnenkort trek ik naar Lissabon om er L'Italiana in Algieri te dirgeren. Opera is altijd al mijn grote passie geweest. Nu maar hopen dat ik ook eens in eigen land aan de slag kan buiten de barokbranche, zodat ik zeker niet blijvend in het oude muziek-hokje gestopt word. Ik wil een allround-muzikant zijn, die zijn ervaring van het ene domein meeneemt naar het andere en zo voor kruisbestuiving binnen de eigen activiteiten blijft zorgen. Alleen op die manier blijft het allemaal echt boeiend en uitdagend.'